Hij wacht op ons

Vindt u het soms ook zo moeilijk om tijd te maken voor gebed? Om helemaal in de stilte te komen? De wereld draait in zo’n razend tempo om ons heen dat we vaak niet eens de maalstroom van onze eigen gedachten tot rust kunnen laten komen, dus laten we alles maar over ons heen komen en rennen mee
in het opzwepende ritme van het leven. Er zijn immers veel interessantere dingen dan om ons bezig te houden met God…
Oké, we bidden wel. Regelmatig zelfs. Maar niet al te lang. We vinden zelfs dat we eigenlijk wel recht hebben om een aantal dingen van God te ontvangen. Dat vinden we vanzelfsprekend.
Intussen hebben we echter niet door dat ons geestelijke leven op een steeds lager pitje komt te staan. We geloven wel in God, maar kennen Hem slechts oppervlakkig doordat we er niet voor kiezen om echt tijd vrij te maken voor Hem; om te lezen uit Zijn Woord, met Hem te praten, Hem te aanbidden en te danken voor alles wat Hij elke dag weer voor ons doet. En hoe minder tijd we met Hem doorbrengen, hoe minder we van Hem ervaren in ons leven en hoe ondankbaarder we worden…
Wat is het van vitaal belang om de juiste prioriteiten te stellen. Quality time met onze Schepper door te brengen. Met een dankbaar hart en een afhankelijke houding Hem te zien in de kleinste dingen. Op deze manier gaan niet wij, of de materiële zaken, maar God de belangrijkste plaats innemen in ons leven. En naast het feit dat wij daar zelf blij en dankbaar van worden, verheugt het Gods hart bovenmate als wij Hem van harte loven, prijzen, aanbidden en danken voor alles wat Hij voor ons doet.
Het is mijn grote wens dat God meer aanwezig zal mogen zijn in onze dagelijkse agenda. Dat we nederig genoeg zullen zijn om onze afhankelijkheid van Hem te erkennen en Hem mogen eren en verheerlijken voor wat Hij voor ons heeft gedaan.
Dat zijn ook de principes die wij de kinderen in het kinderkamp voor mochten houden waarvan u verder in dit blad kunt lezen.

In Hem verbonden,

Oscar en Melina van Eijk

Share