Maria Luisa

Maria LuisaDe dag dat Maria Luisa voor het eerst naar het Kindercentrum kwam was het een zielig hoopje mens. Ze was ondervoed, sprak nog geen woord en kon niet eens zelf eten.

Haar moeder was er vandoor en had haar achter gelaten bij oma die straatarm is en al een huis vol kinderen heeft, waaronder een geestelijk gestoorde zoon. Oma, die overigens tobt met gezondheidsproblemen, heeft een baantje maar ontvangt geen loon van haar baas. Alleen zo nu en dan een voedselpakket, dat verre van genoeg is voor de 8 monden die ze moet vullen.

Toen in de regentijd de aarden wand achter hun huisje naar beneden dreigde te storten moesten ze onmiddelijk weg en kwamen terecht in een stoffig, vochtig onderkomen. De ellende was compleet. Maria Luisa kreeg dan ook al snel last van haar ademhaling en moest zelfs een aantal weken worden opgenomen in het ziekenhuisje een half uur verderop.

Oma was ten einde raad en toen er dan ook een plaatsje vrij kwam in het Kindercentrum aarzelde ze geen moment en schreef haar kleindochtertje in. Dat was het beste wat ze ooit had kunnen doen. De kleine Maria Luisa knapte zienderogen op, begon goed te eten en vond het heerlijk om met de andere kinderen te spelen. Het zielige hoopje mens werd een blij kind en elke morgen maakt ze nu haar oma wakker en roept: ”Oma, je moet me naar het Kindercentrum brengen!”

Het geluk van dit gezin werd compleet toen de overheid een paar maanden geleden hulp bood bij het opknappen van hun huisje. Sinds die tijd gaat de gezondheid van Maria Luisa nog verder vooruit.

De leidster schrijft: ”Waar eerst elke dag zorg en verdriet was, zien we nu alleen maar blijde gezichten!”

(Hartelijk dank voor uw hulp aan de Kindercentra. We zijn blij dat we samen voor zoveel kinderen en hun ouders het verschil kunnen maken! Maak uw vrienden en familie ook attent op dit bijzondere werk in Brazilië!)

FacebookTwitterWhatsAppDeel dit met je vrienden