Maria Luisa

De dag dat Maria Luisa voor het eerst naar het Kindercentrum kwam was het een zielig hoopje mens. Ze was ondervoed, sprak nog geen woord en kon niet eens zelf…

Meer...

Helden zonder naam…

Wie kent ze niet: Athos, Porthos en Aramis, beter bekend als de drie musketiers? En voeg daar nog een zekere d’Artagnan aan toe en het plaatje is compleet. Strijdend voor…

Meer...

Omdat Hij leeft!

Een prachtig lied dat ik altijd graag heb gezongen: Omdat Hij leeft ben ik niet bang voor morgen! Een andere versie, die ik persoonlijk nog mooier vind zegt: Omdat Hij…

Meer...

Het lelijke eendje

“Lelijk?! Hoe kom je erbij, je bent juist een prachtig meisje!” Leidster Júnia probeert het vertekende beeld dat dit kind van tien al over zichzelf heeft recht te trekken. Toen…

Meer...

Stel dat je geld had?

Eigenlijk waren we we de heuvel opgegaan om nog wat interviews te doen met de nederlandse jongelui maar de enige personen die we tegenkomen zijn twee in lompen geklede jongetjes…

Meer...

Jong geleerd…

Al vanaf haar 6zevende mocht Ana Paula elke dag mee naar het Kindercentrum waar haar moeder Ana Tereza hoofdleidster was. Thuis was de situatie niet altijd even stabiel, omdat haar vader alcoholist was en z’n goede, maar ook slechte tijden had, dus ze vond het heerlijk om mee te helpen met de leidsters die voor elke leeftijd allerlei educatieve spelletjes en werkjes met de kinderen deden die goed waren voor hun ontwikkeling. Hier leerde ze enorm van en het prikkelde haar belangstelling voor het onderwijs.

Toen ze 16 was begon ze thuis bijlessen te geven aan particulieren en na de middelbare school maakte ze plannen om pedagogiek te gaan studeren. Echter het beroep van onderwijzeres sprak haar niet aan, omdat de regering haar hardwerkende onderwijzend personeel fors onderbetaalt. Ana Paula besloot het aan God voor te leggen: ”Heer, als u wilt dat ik deze studie ga volgen, zorgt U er dan voor dat ik een volledige beurs IMG_3512krijg”. En God opende deze deur voor haar. Inmiddels is ze bijna afgestudeerd en loopt ze stage op een privéschool in Belo Horizonte die haar na haar studie dolgraag als (goedbetaalde!) kracht wil hebben.

In januari, aan het eind van de zomervakantie, stelde ze zich beschikbaar om een aantal lessen pedagogiek te geven op de jaarlijkse toerustingsweek voor al het personeel van de sociale projecten van BEM (Bem Estar do Menor – de sociale tak van de EZB) die het bijzonder belangrijk vindt om haar medewerkers elk jaar op hoog niveau toe te rusten zodat de kwaliteit van de zorg aan de kinderen en hun ouders gegarandeerd blijft.

Ana Paula besluit haar workshops in dit congres met:”Mijn pedagogiek studie heeft mij uitstekend toegerust IMG_3571om mijn beroep uit te oefenen. Maar wat mij het meest is bijgebleven, zijn de practische lessen die ik heb geleerd bij BEM. Dus de tijd die ik hier mag geven om jullie te helpen je werk te verrijken, is slechts een kleine bijdrage voor alles wat ik hier in Sabinópolis mocht ontvangen”.

 

FacebookTwitterWhatsAppDeel dit met je vrienden